عمو کندر

وایساده بودم منتظر اتوبوس.

دیدم اونور خیابون هم یکی وایساده منتظر اتوبوس.

دیدم مینا س.[مشعوف]

بای بای کردم باهاش، اونم بای بای کرد.

بعد هی مثل فیلمها از وسط مون ماشین رد می شد، نمی تونستیم هم و ببنیم.

خیلی عادی حرف کم آوردم!

و خیلی عادی، برای اینکه سکوت بین مون رو پر نکنه، حرف هام لوس و دلزنک و مزخرف شد.

خدا خیر بده اتوبوس رو که زود اومد.

ولی خدا خیلی بهم حال داد که مینا رو اون ور خیابون روبه روم دیدم و بعدش هم هی از وسط مون ماشین رد میشد

هر که زنده دارد این شب را نمیرد دل او در روزیکه دلها بمیرند._{مفاتیج، امام سجاد(ع)}

بسیار اغواکننده ست.

14 شعبان 88

سخن در احتیاج ما و استغنای معشوقست

           چه سود افسونگری ایدل که در دلبر نمی گیرد   _{جناب حافظ}

دیوانه پابرهنه از آب گذشت

بعد از نصفی روز تاب خوردن در زلف­های پریشان نرم افزار پروتج، با مونامی از کوچه ای دل زنده کن گذشتیم،

آنچنان که حال خوشی در ما غوطه­ور شد و آن چنان که کپک­های این بلاگ زدوده شد.

یه پسر با سن و سال دبستان، کلاه کپی سرش بود، خواست بره تو ضریح امام زاده صالح، کلاهش رو برداشت، یه دست کشید به موهاش و مرتبش کرد، در چوبیه رو بوس کرد، رفت تو.

نوزده رجب هزارو سیصدوهشتادوهشت!